Ga naar inhoud

Trek organiseert de allereerste World Cup met gelijke beloning

De hitte kwam vroeg dat weekend. Tegen de middag trilde de lucht boven het gras in Wisconsin, het geluid van koebellen galmde over de velden achter het hoofdkantoor van Trek. Wat ooit een rustig boerenland was, was veranderd in de luidruchtigste plek in de wielersport: de locatie van de UCI Cyclocross World Cup.

Renners kwamen overgevlogen vanuit België, Nederland, Frankrijk en de Verenigde Staten. Mecaniciens haasten zich in de zon om startnummers aan fietsen te bevestigen en de bandenspanning te controleren voor het droge, hobbelige parkoers. De vrouwen stonden als eerste aan de start onder een wolkenloze hemel; de mannen zouden later die middag volgen. Twee races, hetzelfde parcours, dezelfde hitte, dezelfde omstandigheden.

En - voor het eerst in de geschiedenis van een UCI World Cup - hetzelfde prijzengeld.

Vóór deze ongewoon hete septemberdag in 2017 volgde het prijzengeld in het veldrijden een bekend patroon: mannen verdienden meer, vrouwen minder, en het verschil werd grotendeels genegeerd. Dat was al tientallen jaren zo – een norm die in de structuur van de sport was ingebakken en zelden ter discussie werd gesteld. In Waterloo werd dit patroon doorbroken. Het was de eerste Wereldbekerwedstrijd waarbij het prijzengeld werd gelijkgetrokken en waar de ongelijkheid openlijk zichtbaar werd.

Toen de races begonnen, veranderde de hitte het parcours in een grote stofwolk. De rensters en renners vochten zich een weg naar voren door de felle zon, beklommen dezelfde viaducten, sprongen over dezelfde hindernissen en stortten neer na dezelfde finishlijn. Het publiek was de hele dag luidruchtig, stond dicht langs de afzetlinten en scandeerde namen die niet allemaal even bekend klonken in een klein stadje in Wisconsin.

Tegen zonsondergang was het parcours weer leeg. De steigers werden afgebroken. De koebellen verstomden. Maar de dag had een blijvende indruk achtergelaten. Als één organisator het kon, konden anderen het ook. En toen dat niet gebeurde, greep Trek in: het bedrijf trok het prijzengeld voor vrouwen bij elke race gelijk met dat van de mannen, waardoor de kwestie openlijk ter sprake kwam totdat gelijke beloning geen uitzondering meer was, maar de norm werd.

De verandering kwam niet van de ene op de andere dag. Maar vanaf die hete middag in Waterloo was er een duidelijke grens getrokken.